خورهه

مرکزی · دیوار دیجیتال ایران

دو ستون سنگی خورهه در نگاه نخست توجه را می‌گیرند، اما محوطهٔ باستانی به آن‌ها محدود نیست. نزدیک محلات، اتاق‌ها، راهروها و یافته‌های باقی‌مانده از دوره‌های سلوکی، اشکانی و ساسانی در بنایی بزرگ خبر می‌دهند. سرستون‌های ایونی، فرصت دقت در شکل ستون‌ها را فراهم می‌کنند و آثار پیرامون، اندازهٔ ساختمان اصلی را به ذهن بازمی‌گردانند. این دو را فقط نشانه‌ای تنها در منظره نبینید. وقتی ستون‌ها را با نقشهٔ باقی‌ماندهٔ بنا و محیط دره و کوه کنار هم بگذارید، نبود بخش‌های دیگر نیز به بخشی از خواندن محوطه تبدیل می‌شود.