غرب ایران؛ زاگرس
آبشارها و دریاچه‌های زاگرس
استان لرستان در غرب ایران، سرزمین کوه‌های زاگرس، جنگل‌های بلوط، رودها و آبشارهای فراوان است. فرهنگ لُری، مسیرهای کوچ، قلعه‌ها و پل‌های تاریخی، زندگی را در پیوندی دیرینه با کوهستان نشان می‌دهند. لرستان برای دوستداران طبیعت پرآب، باستان‌شناسی و سفرهای جاده‌ای در دره‌های باشکوه، مقصدی پرانرژی و اصیل است.
غرب ایران؛ زاگرس
۰۵
فلک‌الافلاک بر فراز تپه‌ای در مرکز خرم‌آباد، با برج‌های گرد و دیوارهای آجری بر شهر و رودخانه تسلط دارد. این دژ در دوره‌های گوناگون کاربری حکومتی، نظامی و زندان داشته و امروز موزه‌های باستان‌شناسی و مردم‌شناسی آن، تاریخ و فرهنگ لرستان را معرفی می‌کنند.
آبشار بیشه در کنار روستایی کوهستانی و ایستگاه راه‌آهن دورود، از صخره‌های بلند به رود سزار می‌ریزد. سفر با قطار در مسیر تاریخی زاگرس، جنگل‌های بلوط، چشمه‌ها و صدای آب، دسترسی به آبشار را به بخشی از تجربهٔ دیدار تبدیل می‌کنند.
دریاچهٔ گهر در ارتفاع حدود ۲۴۰۰ متر و میان منطقهٔ حفاظت‌شدهٔ اشترانکوه، از آب برف‌ها و چشمه‌های کوهستان تغذیه می‌شود. آب زلال، ساحل‌های سنگی و ماسه‌ای و قله‌های پیرامون، پس از مسیر پیاده‌رویِ نسبتاً طولانی پاداشی آرام و باشکوه پیش روی طبیعت‌گرد قرار می‌دهند.
پل کشکان در مسیرهای تاریخی لرستان، با پایه‌های سنگی عظیم و طاق‌های بلند بر درهٔ رودخانه کشیده شده است. کتیبهٔ کوفی ساخت آن را به اواخر سدهٔ چهارم هجری نسبت می‌دهد. حتی در وضعیت نیمه‌ویران، طول و استحکام پل از مهارت سازندگان و اهمیت راه‌های ارتباطی زاگرس سخن می‌گویند.
تنگهٔ لی‌لی گذرگاهی باریک و صخره‌ای در نزدیکی دورود است که آب زلال کوهستان در آن جریان دارد. دیواره‌های بلند، سنگ‌های صیقلی و حوضچه‌های طبیعیِ حاصل از فرسایش، سیمای ویژهٔ آن را ساخته‌اند.
