شمال‌غرب؛ دامنهٔ البرز
از کاروانسراها تا دژ الموت
استان قزوین در پای البرز و بر سر راه تاریخی تهران به شمال‌غرب ایران قرار دارد. قزوین زمانی پایتخت صفویان بود و از آن دوره و سال‌های پس از آن، کاخ‌ها، کاروانسراها، خانه‌های آراسته و سنت نیرومند خوش‌نویسی را به یادگار دارد. کوهستان‌های الموت نیز تاریخ پرماجرا را با دریاچه‌ها و چشم‌اندازهای آرام پیوند می‌دهند.
شمال‌غرب؛ دامنهٔ البرز
۰۵
چهل‌ستون قزوین یا عمارت کلاه‌فرنگی، از اندک بناهای سلطنتی برجای‌مانده از روزگار پایتختی قزوین در عهد شاه تهماسب صفوی است. تالارهای دوطبقه، پنجره‌های چوبی و لایه‌های نقاشی دیواری، تحولات هنری چند دوره را نشان می‌دهند و بنا امروز موزهٔ خوش‌نویسی است.
ویرانه‌های قلعهٔ الموت بر فراز کوهی صعب‌العبور در البرز قرار دارند. این دژ با تاریخ اسماعیلیان نزاری در سده‌های میانه پیوندی نزدیک دارد و چشم‌اندازی گسترده بر درهٔ پیرامون ارائه می‌کند.
کاروانسرای سعدالسلطنه در قلب قزوین، مجموعه‌ای وسیع از حیاط‌ها، سراها، راسته‌ها و گنبدهای آجری دورهٔ قاجار است. نورگیرهای گنبدی و چهارراه باشکوهِ بازارچه، مسیر حرکت بازرگانان را یادآوری می‌کنند و فضاهای مرمت‌شدهٔ امروز، میزبان صنایع‌دستی و کافه‌ها هستند.
خانهٔ امینی‌ها از خانه‌های باشکوه قاجاری قزوین است که تالارهای پیوسته، ارسی‌های رنگین، گچ‌بری و آینه‌کاری ظریف آن به اندرونی‌ها و حیاط‌ها گشوده می‌شوند. بازی نور بر شیشه و تزیینات، فضای خصوصی یک خانوادهٔ سرشناس شهری را به تجربه‌ای ملموس از هنر زندگی قاجاری بدل می‌کند.
دریاچهٔ اوان در ارتفاعات الموت و دامنه‌های البرز، از چشمه‌های زیرزمینی تغذیه می‌شود. آب آرام، روستاها و باغ‌های پیرامون و کوه‌هایی که در زمستان سفیدپوش می‌شوند، این دریاچه را به مکانی دل‌نشین برای پیاده‌روی، عکاسی و مکث در طبیعت تبدیل کرده‌اند.
