Հյուսիսարևմտյան Իրան՝ Ալբորզի ստորոտ
Քարավանատներից մինչև Ալամութի ամրոցը
Ղազվին նահանգը գտնվում է Ալբորզի ստորոտին՝ Թեհրանից դեպի Իրանի հյուսիս-արևմուտք տանող պատմական ճանապարհի վրա։ Ղազվին քաղաքը ժամանակին եղել է Սեֆյանների մայրաքաղաքը, և այդ շրջանից ու հետագա դարերից պահպանվել են պալատներ, քարավանատներ, զարդարված տներ և գեղագրության ուժեղ ավանդույթ։ Ալամութի լեռներում դրամատիկ պատմությունը միանում է խաղաղ լճերին ու ընդարձակ տեսարաններին։
Հյուսիսարևմտյան Իրան՝ Ալբորզի ստորոտ
05
Ղազվինի Չեհել Սոթունը, որը հայտնի է նաև որպես Քոլահ Ֆարանգի տաղավար, Սեֆյան շահ Թահմասպի օրոք քաղաքի մայրաքաղաքային շրջանից պահպանված սակավաթիվ արքունական շինություններից է։ Երկհարկանի սրահները, փայտե պատուհաններն ու որմնանկարների շերտերը ներկայացնում են տարբեր ժամանակների արվեստը, իսկ այսօր այստեղ գեղագրության թանգարան է։
Ալամութի ամրոցի ավերակները գտնվում են Ալբորզի դժվարամատչելի լեռնագագաթին։ Ամրոցը հատկապես հայտնի է միջնադարյան Նիզարի իսմայիլականների պատմության հետ իր կապով և շրջակա հովտի լայն տեսարաններով։
Ղազվինի սրտում Սաադ օլ-Սալթանե քարավանատունը Քաջարական շրջանի բակերի, ներքին շուկաների, անցուղիների և աղյուսե գմբեթների ընդարձակ համալիր է։ Գմբեթավոր լուսանցքներն ու շուկայի հանդիսավոր խաչմերուկը հիշեցնում են առևտրականների երթևեկը, իսկ վերականգնված տարածքներում այսօր ներկայացվում են արհեստներ և փոքր սրճարաններ։
Ամինիների տունը Ղազվինի շքեղ Քաջարական առանձնատներից է։ Իրար հաջորդող սրահները, գունավոր ապակեպատ փայտե պատուհանները, նուրբ ծեփազարդումն ու հայելազարդումը բացվում են դեպի ներքին բակերը։ Լույսի խաղը հարդարանքի վրա շոշափելի պատկերացում է տալիս քաղաքային նշանավոր ընտանիքի կենցաղի և Քաջարական ժամանակի գեղեցկության մասին։
Օվան լիճը գտնվում է Ալամութի բարձունքներում՝ Ալբորզի լանջերին, և սնվում է ստորգետնյա աղբյուրներից։ Հանգիստ ջուրը, շրջակա գյուղերն ու այգիները և ձմռանը ձյունածածկ լեռները այն դարձնում են հաճելի վայր քայլելու, լուսանկարելու և բնության մեջ դադար առնելու համար։
