آبشار مارگون
مارگون را از سرچشمهاش بشناسید: آب از شکافهای دیوارهٔ آهکی بیرون میآید، نه از رودخانهای در بالای آن. رشتههای متعدد، پهنهٔ آبشار را میسازند و به درهای سبز در زاگرس میریزند.


زاگرس مرکزی؛ جنوبغرب ایران
آبشارها و بلوطستانهای دامنهٔ دنا
یاسوج را با رود بشار و دامنههای دنا بشناسید؛ آب و بلوطستان، چهرهٔ این بخش از زاگرس مرکزی را میسازند. سیسخت در پای کوه و تنگ تامرادی با آبشارها و حوضچههایش، دو مسیر متفاوت برای نزدیکشدن به طبیعت کهگیلویه و بویراحمدند.
در ادامهٔ سفر، معماری هم به اندازهٔ کوهستان دیدنی است: پلکان خانههای مارین و کاروانسرای دهدشت، که جزئی از میراث جهانی کاروانسراهای ایرانی است. بافتههای محلی و آش کارده، راهی برای پیونددادن این منظرهها به دستساختهها و خوراک مردم استان فراهم میکنند.
۰۵
مارگون را از سرچشمهاش بشناسید: آب از شکافهای دیوارهٔ آهکی بیرون میآید، نه از رودخانهای در بالای آن. رشتههای متعدد، پهنهٔ آبشار را میسازند و به درهای سبز در زاگرس میریزند.
دنا را با تغییر ارتفاع ببینید: از بلوطستان و چشمه تا دره و قله، هر بخش زیستگاه دیگری میسازد. مسیرهای پیرامون سیسخت، کوهستان را به فرصتی برای مشاهدهٔ دقیق و کوهپیمایی مسئولانه بدل میکنند.
یاسوج را میتوان از شهر به آبشارش پیوند زد: درهای سبز، آبِ چشمههای زاگرس و باغها، فضایی برای قدمزدن میسازند. بهار و اوایل تابستان معمولاً چهرهٔ پرآبتر و سبزتر این گردشگاه را نشان میدهند.
خائیز، گذار کوهستان به دشت را پیش چشم میگذارد. صخرههای زاگرس و بلوطها به سوی دشتهای گرم بهبهان امتداد مییابند؛ پیوستگیای که برای حرکت بز و پازن و دیگر جانوران، اهمیت دارد.
مهریان، فاصلهٔ یاسوج تا آرامش یک تنگهٔ آبی است. جویبار از میان بلوطها و دامنههای سنگی میگذرد و خنکی هوا، این درهٔ باریک را در ماههای گرم به گردشگاهی پرطرفدار بدل میکند.
فرهنگ جوامع لُر و عشایری استان با دامداری، کوچ فصلی و هنرهای بافندگی پیوند دارد. در روستاهایی مانند مارین، موسیقی سرنا و دهل و آیینهای بهاری، جلوهای از این زندگی جمعیاند.
دنا از سال ۲۰۱۰ ذخیرهگاه زیستکرهٔ یونسکو است؛ این عنوان با ثبت میراث جهانی تفاوت دارد. بافت تاریخی دهدشت و معماری پلکانی مارین نیز ارزش دیدن دارند.