شهر سوخته
شهر سوخته از مراکز شهری باستانی سیستان است که در هزارهٔ سوم پیش از میلاد رونق داشت. بخشهای مسکونی و صنعتی، گورستان و یافتههای متنوع آن اطلاعات ارزشمندی دربارهٔ جامعهٔ شهری آغازین در شرق فلات ایران فراهم میکنند.


جنوبشرق ایران
از شهر سوخته تا کرانههای مکران
استان سیستان و بلوچستان در جنوبشرق ایران، از سرزمین اسطورهای هامون تا ساحل دریای عمان امتداد دارد. شهرهای عصر مفرغ، کوههای آتشفشانی، روستاهای هنرمند، چشماندازهای فرازمینی و فرهنگ غنی بلوچ و سیستانی، تنوعی کمنظیر پدید آوردهاند. سفر در این استان، تجربهٔ ایرانِ دوردست و مهماننوازی است؛ جایی که تاریخ، کویر و اقیانوس به یکدیگر میرسند.
جنوبشرق ایران
۰۵
شهر سوخته از مراکز شهری باستانی سیستان است که در هزارهٔ سوم پیش از میلاد رونق داشت. بخشهای مسکونی و صنعتی، گورستان و یافتههای متنوع آن اطلاعات ارزشمندی دربارهٔ جامعهٔ شهری آغازین در شرق فلات ایران فراهم میکنند.
در مسیر چابهار به خلیج گواتر، کوههای مینیاتوری با شیارهای تیز و رنگهای خاکستری و سپید در کنار آبی دریای عمان ظاهر میشوند. فرسایش سریع باد و باران این فرمهای فرازمینی را ساخته و جاده، پیوسته میان ساحل طلایی و خطالرأسهای موجدار چشماندازهای تازهای پیش روی مسافر میگذارد.
ساحل چابهار رو به دریای عمان و اقیانوس هند گشوده میشود و تنها کرانهٔ اقیانوسی ایران را شکل میدهد. صخرهها، خلیجهای ماسهای و چشماندازهای جزرومدی سیمای ویژهٔ جنوبشرق کشور را میسازند.
تالاب صورتی لیپار در نزدیکی چابهار، رنگ خود را از فعالیت جلبکها و ریزاندامگان نمکدوست در آب شور میگیرد. شدت رنگ صورتی با میزان آب، شوری و شرایط فصلی تغییر میکند؛ بنابراین تالاب در همهٔ زمانهای سال یک رنگ ثابت ندارد.
منطقهٔ حفاظتشدهٔ گاندو در جنوبشرق سیستانوبلوچستان از رودخانهها، برکههای طبیعی و زیستگاه تمساح پوزهکوتاه ایرانی ــ که در منطقه «گاندو» نامیده میشود ــ حفاظت میکند. اهمیت این محدوده کاملاً طبیعی و زیستمحیطی است و بازدید از آن باید با رعایت مقررات حفاظتی و راهنمای محلی انجام شود.